“Mükemmel Anne" Olmak İsteyenlerden misiniz?


11 Şubat 2010

2494


 

 
“MÜKEMMEL ANNE” OLMAK İSTEYENLERDEN MİSİNİZ?

Hiç kuşkusuz tüm kadınlar, mükemmel anne olmak isterler.  Ancak bu mükemmellik isteği ne çevrenin gözünde “ne iyi bir anne!” ne de çocuğunun gözünde “mükemmel anne”  onayı değildir. Kadın burada kendi iç dünyasında “mükemmel anne” olarak kendisini onaylamak ister.  Bu onayı tam anlamıyla yapamayınca da, içi içini yer durur.
Özellikle günümüz çalışan annelerinde mükemmel olma isteğine ve bu beklentinin beraberinde getirdiği suçluluk duygularına çok fazla rastlıyorum. Kadın “anne” rolünde kendisine o kadar çok yükleme yapıyor ki, sonunda kendisine yüklediği yüklerin altında eziliyor.
İkizleri olan bir danışanım, çocuklarına çok öfkelendiğini, zaman zaman ölesiye sinirlendiğini ve bu duygusunu hiç sevmediğini, çocuklarına sinirlendiği için, kendisine kızdığını ifade etmişti. İç dünyasındaki suçluluk duygusu artık dışa vurmaya başlamıştı. Kendisine zaman ayırmayarak kendisini cezalandırıyordu.
İki çocuklu bir başka danışanım, çocuklarına bağırdığını ve kötü bir anne olduğunu düşünüyordu.
Bir yaşında erkek çocuğu annesi olan bir danışanımda, oğluyla oynarken çok sıkıldığını, onunla uzun uzun oyun oynayamadığı için vijdan azabı çektiğini ve arkadaşlarıyla görüşme yasağı koyarak, kendisini rahatlatmaya çalışıyordu.
Ve pek çok anne, kendisinden mükemmellik bekleyerek, olmadığında kendisini bir şekilde cezalandırıyor. Oysa ki anne olmak, hatasız olmak, sinirlenmemek, sonsuz sabırlı olmak anlamına gelmiyor.

ÇOCUĞUNUZUN MÜKEMMEL DEĞİL, MUTLU BİR ANNEYE İHTİYACI VAR...
Aklınızdan şunu hiç çıkarmayın; mükemmel anne olmak diye bir durum söz konusu değil. Mükemmel anne olmak için kendisinizi zorlamayın. Bu durum size sadece yorgunluk, sinir bozukluğu ve suçluluk duyguları getirecektir.
Kendinizi çocuğunuza hiç kızmayacak, öfkelenmeyecek sanmayın, böyle şartlanmalara girmeyin. Sabrınızın az olduğu, iç dünyanızın fırtınalarla boğuştuğu, yorgunluğunuzun sizi bitirdiği ya da canınızın sıkkın olduğu zamanlarda, ona tahammülünüz az olacaktır ve bu da doğaldır.  “Neden Böyleyim?” diye kendinizi yiyip bitireceğinize, “ne yapabilirim de bu ruh halimden çıkabilirim?”i kendinize sormanız daha doğru olandır. Bilmelisiniz ki, çocuğunuzun mükemmel değil ama mutlu bir anneye ihtiyacı var. Çünkü siz mutlu ve kendinizle barışık olduğunuzda, bu mutluluğunuz direk olarak çocuğunuza yansıyacaktır. Mutlu bir anne olmak, mutlu kadın olmaktan geçer. İşte size püf noktaları;
*Mükemmel Anne” sendromuzu yenin.( Bunun gerçekdışı olduğunu kabullenerek)
*Çocuk psikolojisi, gelişimi ile ilgili yayınları takip edin.
*Çocuğunuzun kişiliğini tanımaya çalışın.
*Kendinize zaman ayırın.
*Arkadaşlarınızla buluştuğunuzda, duygularınızı onlarla paylaşın.
*Suçluluk duygularınızı ANNENİZLE paylaşın, o sizi anlayacak ve yardımcı olacaktır.
*Hayatınızda sizi mutsuz eden faktörleri belirleyip, onları en aza indirmeye çalışın.
*Çocukluğunuza dönün ve anneniz mutlu olduğunda sizin de nasıl huzurlu olduğunuzu anımsayın.
*Anneliğin keyfini çıkarın.
 

Yorumlar